چون خَمُشان بی‌گنه روی بر آسمان

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، علی فریدونی عکاس دفاع مقدس در اسفندماه سال ۱۳۳۳ در وحیدیه از توابع شهریار به دنیا آمد. در ۱۳ سالگی پس از اتمام دوره تحصیلات ابتدایی با مهاجرت به تهران در محله عباسی ساکن شد. همزمان با ادامه تحصیل در دوره دبیرستان در یک کارگاه منبت مشغول به کار شد.

فعالیت پسردایی‌اش در عکاسخانه دنیایی جدید را به روی علیِ نوجوان گشود تا در ۱۵ سالگی برای کار در عکاسخانه‌ی او دوباره به شهریار بازگردد. در سال ۱۳۵۰ به تهران بازگشت و در عکاسخانه «ترقی» و «شاهرخ» مشغول به کار شد. در سال ۱۳۵۵ به استخدام خبرگزاری پارس (ایرنای فعلی) درآمد و با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه‌ها شد. 

بیشتر بخوانید: دویدن‌های بی‌وقفه یک عکاس برای رسیدن به دجله

بهمن‌ماه ۱۳۶۵ بود که فریدونی برای عکاسی از عملیات کربلای ۵ به شلمچه اعزام شد، منطقه‌ای که پیش‌تر نیز در عملیات رمضان در آن حضور یافته بود. عکس بی‌نظیری را ثبت کرد که بعدها روی جلد کتابش چاپ شد. این عکس لحظه شهادت یک جوان بسیجی در آغوش یک امدادگر را نشان می‌دهد. 

 

بیشتر بخوانید: میزگرد عکاسان دفاع مقدس| کریمیان: رزمنده گلوله جنگی شلیک می‌کند و عکاس جنگی گلوله فرهنگی/ فریدونی: جنگ برای ما مثل یک دانشگاه بود

پشت سر این دو نفر یک موتور هوندا روی خاک افتاده است و در سوی دیگر یک جعبه نوشابه دیده می‌شود که وجودش در این گیر و دار تعجب‌برانگیز است، دورتر نیز خاکریز دیده می‌شود.

بسیجی شهید لحظات آخر عمرش را سپری می‌کند و آرام در خلسه عارفانه غوطه‌ور است.

مولانا در یکی از غزلیاتش می‌گوید: «چون خمشان بی‌گنه روی بر آسمان مکن» در این عکس امدادگر خاموش و بی‌گناه روی بر آسمان دارد، انگار که با نگاهش اوج مظلومیت را در سکوت فریاد می‌زند.

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *